Sól kuchenna, czyli chlorek sodu od kilkudziesięciu lat poddawana jest dociekliwym badaniom. Jest niezbędna dla prawidłowego działania organizmu, jednak w dawce naprawdę niewielkiej. Dla prawidłowego funkcjonowania organizmy potrzebujemy jej tylko 5 gramów na dobę. Taką ilość zjemy w sześciu plasterkach żółtego sera. Jeśli jednak nasz jadłospis wzbogacimy o ziemniaki do obiadu, sałatkę przyprawioną solą z wędzoną rybą – to z pewnością przekroczymy dopuszczalną dawkę. Jeżeli wysokosodowa dieta jest naszą codziennością, powinniśmy pomyśleć nad zmianą jadłospisu. Sól w nadmiarze jest jedną z przyczyn nadciśnienia, powstawania obrzęków, osteoporozy, a nawet poważnych chorób żołądka.
Osoby z wysokim ciśnieniem powinny ograniczyć spożywanie soli do 2 gramów na dobę!! Jeżeli choroba ta występuje u członka najbliższej rodziny, oznacza to, że odziedziczyliśmy skłonność do niej i wcześniej powinniśmy zacząć uważać na dzienne spożycie soli w naszej diecie. 
Pod wpływem nadmiaru chlorku sodu, ścianki naczyń krwionośnych twardnieją i obkurczają się. Jeśli wysokosodową dietę stosujemy przez kilkanaście lat naczynia zwężają się w sposób trwały, a przepływ krwi staje się coraz bardziej utrudniony. To z pewnością spowoduje wzrost ciśnienia.
Dodatkowo dieta wysokosodowa wywiera niekorzystny wpływ na jasność myślenia i dobrą pamięć. Sól obkurcza i usztywnia naczynia krwionośne, także te drobne w mózgu. Przy zbyt wysokim spożyciu soli w mózgu dochodzi do mikroudarów. Pojedyncze nie wpływają bezpośrednio na pogorszenie samopoczucia i są prawie nieodczuwalne. Jeżeli jednak przez kilkadziesiąt lat (nawet tylko trzydzieści!) spożywamy zbyt dużo soli, wywołuje ona w mózgu mnóstwo drobnych pęknięć i sprawia, że nasz mózg szybciej się starzeje. Już po pięćdziesiątym roku życia będziemy mieć kłopoty z pamięcią i trudno będziemy uczyć się nowych rzeczy.
Sól ma również zgubne oddziaływanie na błonę śluzową żołądka. Każde podrażnienie nią wywołane prowadzi do stanu zapalnego, który może doprowadzić nawet do raka. Także, jeżeli masz kłopoty z żołądkiem, ogranicz spożycie soli i wprowadź do diety większe ilości surowych owoców i warzyw. Zawarte w nich błonnik i pektyna to specyficzne włókna chroniące śluzówkę przewodu pokarmowego przed podrażnieniami, także przed sodem.
W kuchni możemy skutecznie zastąpić sól przyprawami korzennymi oraz cebulą, selerem, czosnkiem, papryką, chrzanem czy pietruszką oraz ziołami: tymiankiem, bazylią, oregano, czarnuszką i innymi. Zamiast zwykłej soli kuchennej, używaj soli nieługowanej, nieoczyszczonej, gruboziarnistej. Sól odparowywana z wody morskiej zawiera znacznie mniej sodu, za to więcej mikroelementów: selenu, magnezu, cynku,. Litu, wapnia, miedzi, żelaza i chromu.
W takich produktach jak: awokado, melon, suszone śliwki i morele, pestki dyni, banany, migdały i szpinak znajdziemy duże ilości potasu. Jest to minerał, który pomoże nam w zapobieganiu gromadzenia się soli w organizmie.

Pamiętajmy jednak o tym, że sól jest niezbędna do prawidłowego działania organizmy. Za jej sprawą nerwy przesyłają mięśniom impulsy, dzięki czemu możemy się poruszać. Niedobór soli w organizmie przejawia się silnym łaknieniem, osłabieniem, trudnościami w koncentracji, brakiem apetytu, nudnościami, bolesnymi skurczami mięśni. Jednakże w dzisiejszych czasach, w dobie dostępności soli i jej szerokiego zastosowania w przemyśle spożywczym, takie niedobory są rzadkością.